Liefste, wellevende lezer,
Voor de liefhebbers van de welbekende serie Bridgerton is dit de ultieme aanhef voor het verslag van de kraker Antilopen 3 tegen koploper ckv MIA 2. Na afloop van dit immens spannende schouwspel werd uw correspondent – als ware hij Lady Whistledown zelf – aangeklampt door een der spelersmannen met de prangende vraag “Hoe ga je Josien nu weer in de zeik nemen?”. Maar laat ons de sappige roddels over de korfbal-”ton” even voor wat ze zijn, en ons richten op het strijdtoneel.
Bij winst zouden de Leusdenaren het kampioenschap weer bijna in eigen hand hebben. Uw correspondent had de wekker op een christelijke tijd gezet en zo sprong hij na een nerveuze nacht vroeg op zijn stalen ros om vanuit Culemborg naar de Jantine Treurniet Arena te fietsen. Op zijn in toepasselijke rood-zwarte clubkleuren geverfde fietst stak hij met de pont bij Beusichem de woeste wateren van de Lek over.
Tijdens de overtocht spotte hij nog een stoomboot vol supporters op weg naar Leusden om de kroonjuwelen van het korfbalveld en hun strijd om de gunst van de goedgevulde korfbaltempel te aanschouwen.
Uw correspondent was dan wel gewaarschuwd door een van de spelersvaders dat de wedstrijd voor de verandering zou plaatsvinden in De Korf, maar die waarschuwing kwam van iemand wiens woorden je in zijn algemeenheid met een korreltje zout moet nemen. Overigens werd ook zijn schoonzoon op het verkeerde been gezet; hij kwam, net als ondergetekende, ruim na de afworp aan in De Korf.
Op dat moment stond Antilopen al twee punten voor en hield die voorsprong vast tot aan de rust: 11-9. Het scoreverloop voelde als een jojo; 55 minuten lang balanceerde de voorsprong tussen de twee en vier punten. Maar kort voor tijd ging het toch nog mis en gaf Antilopen een zekere winst alsnog uit handen: 16-16.
Met de nipte voorsprong van de Leusdenaren zo vlak voor tijd — en het kampioenschap tastbaarder dan ooit — schoot de beurskoers van supermarktketen Jumbo naar recordhoogte. Vooral deze grootgrutter leek garen te spinnen bij de naderende titel van Antilopen.
Nog tijdens de wedstrijd piekte de omzet van de Leusdense filialen en ontstond er een enorme run op korfbalplaatjes. Op zowel De Biezenkamp als De Hamershof moesten dranghekken worden bij geplaatst om de hysterische vraag naar plaatjes van de sterren van Antilopen 3 in het gareel te houden.
De late gelijkmaker van MIA zorgde echter voor een schokgolf; de beurskoers stortte in en de handel in zowel Jumbo-aandelen als korfbalplaatjes moest direct worden stilgelegd. De eerste korfbal-gerelateerde beurskrach was een feit, waardoor de fans bleven zitten met een enorme voorraad onverhandelbare plaatjes. Alleen onder de gebruikersnaam ‘Ilse van der W.’ werd op Marktplaats nog geboden op 141 dubbele plaatjes van Micha van Dijk.
“Wat een deceptie” verzuchtte de eerder genoemde spelersvader.
Een andere bittere pil voor de hondstrouwe aanhang was dat de nieuwste aanwinst van Antilopen 3 nog niet speelgerechtigd bleek. De spectaculaire transfer die afgelopen dinsdag, vlak voor het verstrijken van de Transfer Deadline Day, werd beklonken, kwam net te vroeg voor een debuut. En zo moest de kersverse aanwinst, Kangoeroe Nora, voorlopig nog even plaatsnemen op de tribune.
Wat een wedstrijd! De spanning spatte ervan af en het tempo lag immens hoog. Té hoog, als u het uw correspondent vraagt. Want waarom namen de Leusdenaren niet af en toe wat gas terug? Waarom werd de bal niet vaker geduldig rondgespeeld? “Temporiseren, er is geen schietklok!” brulde hij nog de zaal in, maar zijn tactische advies was aan dovemansoren besteed.
“Waarom word je zelf geen coach?” beet een van de spelersmoeders hem toe. Een terechte vraag, want de echtgenoot van de betreffende dame gaf ruiterlijk toe dat uw correspondent groot gelijk had en het spelletje inderdaad uitstekend kan lezen.
Na afloop verzuchtten twee spelersvrouwen dat het nu weer aan hén was om de scherven van hun mannen op te vegen en thuis te lijmen. Maar scherven bleken vandaag geen geluk te brengen in korfballand. Een paar uur later gingen de twee met Antilopen 5 namelijk zelf ook onderuit tegen ODIK/JansenvdGrift 4: 21-13. Een dag om snel te vergeten.
Ter afsluiting:
“Mijn naam is Uw correspondent. U kent mij niet, en wees gerust, dat zult u ook nooit doen. Maar wees gewaarschuwd, beste lezer, ik ken u zeker wel.”
Uw correspondent
